Ρεαλισμός

Ο ρεαλισμός αποτέλεσε καλλιτεχνικό ρεύμα της ζωγραφικής την περίοδο 1850-1880.

Στα μέσα του 19ου αιώνα ορισμένοι καλλιτέχνες αρχίζουν να απορρίπτουν τον αισθηματισμό του Ρομαντισμού και επιδιώκουν να απεικονίσουν τη ζωή με ρεαλιστικό τρόπο.Πίνακας περιεχομένων 

Μάθημα χορού, Έντγκαρ Ντεγκά (1871).

Χαρακτηριστικά

Στη Γαλλία ο ζωγράφος Γκουστάβ Κουρμπέ εξέφρασε τη βασική ιδέα αυτού του ρεύματος, που έγινε γνωστό με τον όρο "Ρεαλισμός", με αυτά τα λόγια: "Η ζωγραφική ... δεν είναι τίποτε άλλο από αναπαράσταση των πραγματικών και συγκεκριμένων πραγμάτων".

Επίσης, όπως γράφει σε μια επιστολή του 1854: "Ελπίζω να κερδίζω πάντοτε τη ζωή μου ασκώντας την τέχνη μου χωρίς να απομακρυνθώ ούτε κατά μία τρίχα από τις αρχές μου, χωρίς να χρειαστεί να πω ψέμματα στην ίδια τη συνείδησή μου, χωρίς να χρειαστεί να ζωγραφίσω ούτε μια πιθαμή μόνον και μόνο για να φανώ ευχάριστος και να αυξήσω τις πωλήσεις μου".

Οι ζωγράφοι και οι λογοτέχνες του ρεαλισμού προσπαθούσαν να απεικονίσουν τη ζωή όπως ήταν, δεν επιδίωκαν να ξεφύγουν από την πραγματικότητα.

Κυριότεροι εκπρόσωποι του ρεαλισμού

Γαλλικός ρεαλισμός

Γκουστάβ Κουρμπέ

Ζαν Φρανσουά Μιγέ

Εντουάρ Μανέ

Έντγκαρ Ντεγκά

Γερμανικός ρεαλισμός

Georg von Dillis

Wilhelm von Kobell

Friedrich Wasmann

Friedrich von Amerling

Ferdinand Georg Waldmuller

Franz Kruger

Carl Blechen

Adolf Menzel

Αμερικανικός ρεαλισμός

Thomas Eakins

Winslow Homer

Francis Coates Jones

James Abbott McNeill Whistler

Thomas Pollock Anshutz

Augustus St. Gaudens

Η θέση του στην Ελληνική πεζογραφία

Η πλειοψηφία των πεζογράφων Ελλήνων που ακολούθησαν τις αρχές του ρεαλισμού ήταν ο Γεώργιος Βιζυηνός, o Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, αλλά και οι: Βικέλας, Καρκαβίτσας, Ξενόπουλος, Ψυχάρης, Πάλλης, Εφταλιώτης, Κονδυλάκης, Νιρβάνας, Κρυστάλλης, Δραγούμης, Δέλτα, Παρορίτης, Θεοτόκης και Χατζόπουλος.